hadziubadziundzia noun

/had͡ʑu.ba.d͡ʑun.d͡ʑa/

Grammatical Information

Part of speech: noun (informal)
Gender: common (masculine or feminine depending on referent)
Plural form: hadziubadziundzie

Definition

A person behaving in a silly, unserious, or goofy way; someone acting foolishly for humorous effect. Often used as a lighthearted, teasing remark (mildly insulting) to suggest that someone is being dumb or clueless, without genuine malice.

Usage Examples

  • „Nie bądź hadziubadziundzia.”
  • „Ale z ciebie hadziubadziundzia.”
  • „Przestań się tak zachowywać, hadziubadziundzia.”

Register and Style

Informal; emotionally expressive. Used mainly in casual speech, especially among friends or family members.

Word Formation

An expressive neologism built on playful syllabic repetition and childlike phonetic patterns.

Origin

The word had been used informally for several years in private speech as a playful term for someone behaving in an unserious manner. In 2026, it was formally recognized and documented as an independent lexical item.

Coined by Sebastian Troszczyński.

First Attestation

Pre-2026 in informal spoken Polish (private usage); officially recognized in 2026.

Informacje gramatyczne

Część mowy: rzeczownik (potocznie)
Rodzaj: wspólny (męski lub żeński w zależności od osoby)
Liczba mnoga: hadziubadziundzie

Definicja

Osoba zachowująca się w sposób głupi, niepoważny lub zabawny; ktoś, kto wygłupia się w sposób nieszkodliwy. Używane także jako lekkie, żartobliwe określenie o zabarwieniu lekko obraźliwym, zwłaszcza w wypowiedziach typu upomnienia lub docinku.

Przykłady użycia

  • „Nie bądź hadziubadziundzia.”
  • „Ale z ciebie hadziubadziundzia.”
  • „Przestań się tak zachowywać, hadziubadziundzia.”

Rejestr i styl

Potocznie; wyraz ekspresywny, nacechowany emocjonalnie. Używany głównie w mowie nieformalnej, w relacjach koleżeńskich lub rodzinnych.

Budowa wyrazu

Neologizm o budowie ekspresywnej, oparty na powtórzeniach sylabicznych i brzmieniu imitującym dziecięcą lub żartobliwą mowę.

Pochodzenie

Wyraz funkcjonował nieformalnie w użyciu prywatnym już kilka lat wcześniej jako żartobliwe określenie osoby zachowującej się niepoważnie. W 2026 roku został oficjalnie rozpoznany i opisany jako samodzielna jednostka leksykalna.

Autor neologizmu: Sebastian Troszczyński.

Pierwsze poświadczenie

Przed 2026 rokiem w mowie potocznej (użycie prywatne); oficjalne rozpoznanie w 2026 roku.